تاوان ...
چه می خواهی؟
چگونه؟
تاوان؟
چه تاوان می خواهی؟
مرا؟ به تمامی؟
پس آزارم می دهی
عشق را به من بسپار . . .
پ.ن. شاعرش را نمی شناسم
+ نوشته شده در بیستم اردیبهشت ۱۳۹۳ ساعت توسط پرک
|
معبودهای من
در من زندگی کن! «زن» امنترین موطن دنیاست
درست گرمترین لحظه ی یک سال ِ پر دردسر، شاید مادرم هم کلافه شده بود... من آمدم و به سختی یقین پیدا کردم که «هستم»شاید راحتتر باشد اینکه «ندانی هستی اما یقین کنی که خواهی بود!»
اما به جرات میدانم دلهره آورترین حس دنیا اینست که «بدانی هستی اما یقین کنی که نخواهی بود!»
پس تنها لحظهای آرام خواهی گرفت که خود را جاودانه کنی و تا آن هنگام بیقراری
قرار ندارم و این دلهرهی شکسته را با نَفَسی که در برآمدن مُرَدَد است، به گستاخی ِ خود برای زیستن، یدک میکشم!
نوشتههای پیشین
- هفته سوم آبان ۱۴۰۴
- هفته چهارم شهریور ۱۴۰۳
- هفته سوم مرداد ۱۴۰۳
- هفته دوم مرداد ۱۴۰۳
- هفته چهارم اردیبهشت ۱۴۰۳
- هفته سوم دی ۱۴۰۲
- هفته سوم مرداد ۱۴۰۲
- هفته سوم اردیبهشت ۱۴۰۰
- هفته چهارم اسفند ۱۳۹۹
- هفته دوم مرداد ۱۳۹۸
- هفته سوم مرداد ۱۳۹۷
- هفته سوم اسفند ۱۳۹۵
- هفته سوم مرداد ۱۳۹۵
- هفته سوم مرداد ۱۳۹۴
- هفته دوم فروردین ۱۳۹۴
- هفته چهارم آبان ۱۳۹۳
- هفته سوم آبان ۱۳۹۳
- هفته اوّل آبان ۱۳۹۳
- هفته اوّل شهریور ۱۳۹۳
- هفته سوم مرداد ۱۳۹۳
- هفته سوم اردیبهشت ۱۳۹۳
- هفته اوّل اردیبهشت ۱۳۹۳
- هفته چهارم بهمن ۱۳۹۲
- هفته دوم آذر ۱۳۹۲
- هفته سوم مرداد ۱۳۹۲
- هفته چهارم تیر ۱۳۹۲
- هفته اوّل خرداد ۱۳۹۲
- هفته چهارم اردیبهشت ۱۳۹۲
- هفته دوم اردیبهشت ۱۳۹۲
- هفته چهارم فروردین ۱۳۹۲
- هفته دوم فروردین ۱۳۹۲
- هفته سوم اسفند ۱۳۹۱
- هفته سوم دی ۱۳۹۱
- هفته چهارم آذر ۱۳۹۱
- هفته سوم مهر ۱۳۹۱
- هفته اوّل مهر ۱۳۹۱
- آرشيو